Tsunami
Niektóre rejony naszej planety są od czasu do czasu zalewane przez olbrzymie fale dochodzące do wysokości 30 metrów i przesuwające się ze znaczną prędkością. Są to tak zwane wysokie fale, które Japończycy nazywają tsunami. Wysokie fale nie są powodowane przez wiatr, lecz przez podwodne trzęsienia ziemi oraz wybuchy wulkanów, ciągnących się wzdłuż rowów morskich i położonych na wyspach. Ruchy te wywołują lokalne wezbranie wód oceanu i fale rozlewające się na dziesiątki kilometrów. Fale te, prawie niewidoczne i nie odczuwalne na pełnym morzu, mogą przesuwać się z prędkością 800 kilometrów na godzinę. Groźne stają się dopiero u wybrzeży, gdyż opadając z ogromną siłą, niszczą wszystko, co napotkają na swej drodze. W 1960 roku podziemny wstrząs na południu Chile wywołał, tsunami, które zniszczyło wybrzeża odległej Japonii. W 1883 roku, wybuch wulkanu Krakatau w Indonezji, zapoczątkował zaś 30 metrowe fale. Jedna z nich przeniosła łódź na odległość 10 kilometrów w głąb lądu. Także na Atlantyku zdarzają się wysokie fale, takie jak ta, która nawiedziła w 1755 roku Lizbonę.
Morze Śródziemne jest jednym z niewielu przedstawicieli mórz międzykontynentalnych. Łączy ze sobą Europę, Afrykę i Azję. Morze Śródziemne od wieków stanowiło połączenia bardzo istotnych szlaków handlowych między Starożytną Grecją i Starożytnym Rzymem, a resztą wówczas znanego świata. W tamtych wiekach było kolebką cywilizacji. To właśnie na jego wybrzeżach narodziły się wyżej wymienione mocarstwa. W dzisiejszych czasach straciło na atrakcyjności handlowej, ale stało się istotne dla rozwoju śródziemnomorskiej turystyki. Wakacje w krajach leżących u wybrzeży tego morza mają niepowtarzalny, unikatowy wręcz klimat. Decyduje o tym pogoda, pozostałości cywilizacyjne starożytnych państw oraz bardzo bujna i ciekawa kultura narodów tam żyjących. Dlatego wielokrotnie kiedy mamy do wyboru kilka opcji wycieczek, wybieramy przeważnie te kierujące nas nad wybrzeża bardzo ciepłego Morza Śródziemnego. Kiedy jednak znudzi nas śródziemnomorski klimat, mamy możliwość przeniesienia się do innych zbiorników wodnych poprzez liczne połączenia między innymi morzami i Oceanem Atlantyckim.