Formy odpoczynku

Śnieżka

Formy odpoczynku i relaksu Śnieżka był to jeden z najliczniej odwiedzanych przez turystów szczyt gór europejskich. Wiązało się to głównie z tym, że trudności techniczne wejścia na szczyt były bardzo małe oraz z tym, że pobliskie Cieplice Zdrój były licznie odwiedzane przez kuracjuszy, a Śnieżka dominujący szczyt w Karkonoszach, była dla nich wielką atrakcją. Ważne były też liczne budy pasterskie służce turystom jako osłona oraz niezwykle dobra jak na tamte czasy sieć szlaków prowadzących na sam wierzchołek. W 1566 roku dokonano pomiaru wysokości Śnieżki, i choć był to błędny wynik 5500 m n.p.m. rozsławił Śnieżkę jako najwyższy szczyt w Europie. Jednym z pierwszych zanotowanych grupowych wejść na Śnieżkę było wejście dwunastu turystów z Trutnova w 1577 roku. Od 1681 roku Śnieżka ma jeszcze tradycje pielgrzymkowe po poświęceniu kaplicy zbudowanej z miejscowych skał. W 1696 roku założono w kaplicy księgę wpisów dla wszystkich odwiedzających. W tym samym roku szczyt został zdobyty przez pierwszą kobietę Marię Adlerin.

Fauna i flora na terenie Śnieżnika jest najbogatsza w całych Sudetach, ponieważ przebiegają tam granice występowania wielu gatunków roślin i zwierząt z gatunków sudeckich, karpackich, po alpejskie, a nawet śródziemnomorskie. Wyraźnie widoczny jest piętrowy układ roślin. I tak do 500 m n.p.m. Mamy do czynienia tylko z użytkami rolnymi oraz z łąkami, z roślin występują pełnik europejski i dziewięćsił. Na wysokości od 500 do1000 m n.p.m. Mamy do czynienia już z borami świerkowymi lub lasami mieszanymi. Wysokość od 1000do1250 m n.p.m. Charakteryzuje bór świerkowy z borówkami i czernicą w runie. Powyżej 1250 m n.p.m. występują już łąki górskie. Łąki górski mają wielką wartość przyrodniczą a to ze względu na występujące tu gatunki roślin chronionych, a także wprowadzona sztucznie kosodrzewina. Świat zwierzęcy jest równie imponujący jak świat roślinny, występują tu cenne gatunki takie jak muflony, cietrzewie i głuszce. Możemy spotkać tu salamandrę plamistą, traszkę górską, zaskrońca i żmiję zygzakowatą.

Szczyt Tarnicy wznoszący się ponad 500 metrów nad doliną Wołosatki wyróżnia się charakterystyczną sylwetką. Sąsiedni Krzemień oddziela od Tarnicy Przełęcz Goprowców, natomiast z Szerokim Wierchem Tarnica jest połączona charakterystyczną, głęboko wciętą w grzbiet Przełęczą Tarnicką o wysokości 1275 m n.p.m..